fortis
Apariencia
| fortis | |
| clásico (AFI) | [ˈfɔr.tɪs] ⓘ |
Etimología
[editar]Del protoitálico *forkti-/*forkto-, y este del protoindoeuropeo *bʰorg-to-, *dʰ(o)rǵʰ-to-.[1] Compárese el sánscrito बर्हयति (barháyati "hacer caer") y dvibárhas- ("con doble fuerza"), el avéstico bərəzaṇt- ("alto", "fuerte" (el sonido)), el irlandés antiguo brí ('colina'), o *briga ("monte, fortaleza") en el celtibérico Segobriga ("fortaleza victoriosa"), el alemán Berg ("montaña") y Burg ("castillo"), el armenio barjr ('alto') y el tocario A pärkär ('largo').[1] → firmus
Adjetivo
[editar]| Comparación | |
| Comparativo: | fortior |
| Superlativo: | fortissimus |
Declinación
[editar]Declinación de fortis, fortis, forte tipo: tercera declinación, dos terminaciones [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. fortis | f. fortis | n. forte |
| Genitivo | m. fortis | f. fortis | n. fortis |
| Dativo | m. fortī | f. fortī | n. fortī |
| Acusativo | m. fortem | f. fortem | n. forte |
| Ablativo | m. fortī | f. fortī | n. fortī |
| Vocativo | m. fortis | f. fortis | n. forte |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. fortēs | f. fortēs | n. fortia |
| Genitivo | m. fortium | f. fortium | n. fortium |
| Dativo | m. fortibus | f. fortibus | n. fortibus |
| Acusativo | m. fortīs, fortēs | f. fortīs, fortēs | n. fortia |
| Ablativo | m. fortibus | f. fortibus | n. fortibus |
| Vocativo | m. fortēs | f. fortēs | n. fortia |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 236-237. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
