F

Ff

F, f – szóstô lëtra pòdstawòwégò łacyńsczégò alfabétu, brëkòwónô prakticzno w kòżdim alfabéce na łacyńsczim spòdlim. Lëtra ta pòchòdzy òd grecczi lëtrë Digamma (Ϝ, ϝ) i fenicczi waw.

Nôczãscy òznôczô spółzwãk [f]. We wespółczasnëch jãzëkach mòże oznôczac równak téż regã jinëch zwãków, na przëmiôr [w], [v], [ɸ].

W kaszëbsczim alfabéce je dzesątą lëtrą^[1].

Przëpisë

↑ „Ùchwôlënk Nr 7/RKJ/10 z dnia 06-07-2010 r. w sprawie szëkù kaszëbsczégò abécadła”, [w:] Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka (2010), Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Gduńsk 2010, s. 115. (kasz.)

Bùtnowé lënczi

Commons: F – Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons

To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.

[1] „Ùchwôlënk Nr 7/RKJ/10 z dnia 06-07-2010 r. w sprawie szëkù kaszëbsczégò abécadła”, [w:] Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka (2010), Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Gduńsk 2010, s. 115. (kasz.)

[1]